Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (ang. Convention on International Civil Aviation), znana również jako konwencja chicagowska (ang. Chicago Convention) – umowa międzynarodowa regulująca kwestie z zakresu prawa lotniczego, główne źródło międzynarodowego prawa lotniczego, sporządzona w Chicago 7 grudnia 1944, obowiązująca od 4 kwietnia 1947.
Konwencja ustanowiła Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ICAO), będącą organizacją wyspecjalizowaną systemu Narodów Zjednoczonych. Konwencja zawiera przepisy dotyczące zwierzchnictwa w przestrzeni powietrznej, rejestracji statku powietrznego, wzajemnego uznawania licencji i certyfikatów, zakazu użycia broni wobec cywilnego statku powietrznego, międzynarodowych standardów i zalecanych metod postępowania, a także inne szczegółowe prawa państw stron konwencji. Jest też statutem ICAO.

Konwencja została zmieniona trzynaście razy w latach 1956 do 2005. Dwie zmiany, przyjęte w 1995 i 1998 r., dotyczące tekstów autentycznych konwencji w językach arabskim i chińskim nie weszły jeszcze w życie. Stronami konwencji jest 191 państw. Depozytariuszem konwencji są Stany Zjednoczone.

Wraz z uchwaleniem konwencji przyjęto następujące dokumenty:

  1. Tymczasowy Układ o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym, tworzący Tymczasową Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (PICAO) na okres poprzedzający powstanie stałej organizacji (ICAO).
  2. Konwencję o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym, ustalającą podstawowe zasady rządzące lotnictwem cywilnym i transportem lotniczym.
  3. Układ o Tranzycie Międzynarodowych Służb Powietrznych, zwany też Układem o Dwóch Wolnościach.
  4. Układ o Międzynarodowym Transporcie Lotniczym, zwany też Układem o Pięciu Wolnościach.
  5. Projekty 12 technicznych załączników normujących wspólne procedury.
  6. Wzór umowy dwustronnej

Lista załączników

Rada ICAO zgodnie z art. 37 Konwencji przyjmuje normy i zalecane metody postępowania (Standards And Recommended Practices, SARPs) w międzynarodowym lotnictwie cywilnym, wydawane w formie załączników (zwanych także Aneksami) do Konwencji. Aktualnie obowiązuje 19 załączników:

  • Załącznik 1 – Licencjonowanie personelu
  • Załącznik 2 – Przepisy ruchu lotniczego
  • Załącznik 3 – Służba meteorologiczna dla międzynarodowej żeglugi powietrznej
  • Załącznik 4 – Mapy lotnicze
  • Załącznik 5 – Jednostki miar do wykorzystania podczas operacji powietrznych i naziemnych
  • Załącznik 6 – Eksploatacja statków powietrznych
  • Cz. 1 – Międzynarodowy, zarobkowy transport lotniczy – samoloty
  • Cz. 2 – Międzynarodowe lotnictwo ogólne – samoloty
  • Cz. 3 – Operacje międzynarodowe – śmigłowce
  • Załącznik 7 – Znaki przynależności państwowej oraz rejestracyjne
  • Załącznik 8 – Zdatność do lotu statków powietrznych
  • Załącznik 9 – Ułatwienia
  • Załącznik 10 – Łączność lotnicza
  • Tom I – Pomoce radionawigacyjne
  • Tom II – Procedury telekomunikacyjne
  • Tom III – Systemy łączności
  • Tom IV – Radar dozorowania i system zapobiegania kolizjom
  • Tom V – Wykorzystanie zakresu radiowych częstotliwości lotniczych
  • Załącznik 11 – Służby ruchu lotniczego
  • Załącznik 12 – Poszukiwanie i ratownictwo
Close Menu